Het zou een eenvoudige reis naar Jamaica zijn.
Voor Jack, uit Wakefield, werd het woensdag een nachtmerrie voor de openbare orde op Manchester Airport.
Hier is het probleem.
Hij maakte zichzelf nat.
Geen klein ongelukje. Hij stapte uit zijn taxi, ging naar het toilet en plaste op zichzelf.
De luchtvaartmaatschappij zei geen vlieg. Redelijk, toch?
Jac was het daar niet mee eens.
In plaats van droge kleding of een omboekoptie te vinden, beklom hij Terminal 2.
Letterlijk.
Hij klauterde op een hoger gelegen brughek. Het verkeer stopte. Politie kwam opdagen. De wereld keek toe.
De geldparachute
De onderhandelaars deden het ondenkbare.
Ze overhandigden hem £2.700 in koud, hard geld.
Denk daar even over na.
De politie van Manchester praatte niet alleen. Ze brachten geld naar een man die op een brug zat, alsof hij Robin Hood was die LSD gebruikte.
Jack heeft hem niet van een hoogte naar beneden gehaald.
“Dus waar komt dat geld vandaan?”
‘ vroeg hij terwijl hij daar bungelde.
‘Het komt van je vluchtgeld,’ antwoordde een officier met een stem die door de microfoon kraakte.
Jack lachte hen uit. Of misschien gewoon sneerde. Moeilijk te zeggen vanaf een livestream.
“Ik heb mijn vlucht niet gemaakt. Niet mijn reden. Mijn reden? Ik heb mezelf pissig gemaakt.”
Hij beweerde dat de vertraging ‘uit principe’ was.
Zegt de man die pleit voor bankoverschrijvingen terwijl hij op een hek staat.
Principe of uitbetaling?
Ging het om waardigheid?
Tuurlijk.
“Wendy, houd die verdomde £2.700. Ik wilde een bankoverschrijving van hun bedrijf.”
Hij noemde het een oplichterij om hem neer te halen omdat “Manchester Airport klote is.”
Toen vroeg hij om zijn tas naar boven te brengen, zodat hij het geld in zijn zak kon steken.
Heeft de tas het gehaald?
Wij weten het niet.
De politie arresteerde hem uiteindelijk. Beschuldigingen van openbare overlast blijven als bramen op een tapijt plakken.
Jack had gezworen dat hij tot tien uur zou blijven. Misschien langer. “Ik kan dit vier dagen doen zonder eten.”
Juist.
Zijn telefoon was toch aan het overlijden.
Hij beweerde opmerkingen te negeren. Dat doen mensen niet tijdens een gijzelingsonderhandeling waarbij je een nat shirt aantrekt en een brug beklimt.
Wat is er misgegaan?
Instapweigering was terecht.
Iedereen is het daarmee eens.
Op jezelf plassen is een geldige reden om iemand huisarrest te geven. Veiligheidscodes. Fatsoen. Biologie.
Het terugbetalingsgedeelte?
Discutabel.
Het overhandigen van drieduizend pond om een verstoring te voorkomen, voelt als het betalen van losgeld en het vasthouden van de gijzelaar.
De politie beschikt over protocollen.
Niet onderhandelen.
Vooral met mannen in droge omstandigheden die eisen dat hun ‘eigendom’ op dinsdagmiddag in hun reistas wordt gestopt.
Welke klas heeft deze memo gemist?
Of waren ze gewoon moe?
Jack beweert dat het niet om geld ging.
Jack wilde het geld onmiddellijk hebben.
Kies er een.
