Zuidwest veranderd. Niet subtiel, niet beleefd, maar agressief.
Vroeger waren ze het alternatief. Nu zijn ze gewoon… nog een luchtvaartmaatschappij met meer bagagekosten en stoelkeuzekosten. Ze hielden zich aan de regel dat er geen eerste klas is, behielden het gebrek aan tv’s in de rugleuningen en hielden de slechte wifi in stand. Ze werden “hetzelfde, maar erger” voor iedereen die waarde hecht aan comfort.
Tenzij je naar de bouwvergunningen kijkt.
De FOIA-aanwijzingen
Ik kwam er als eerste achter.
Via een eenvoudig FOIA-verzoek over de huurovereenkomst van de luchthaven van Austin. Het is voor dat nieuwe middenveld dat begin jaren twintig komt. Zuidwest verhuist daarheen. Maar de oude documenten markeerden een ruimte van 40.000 vierkante meter als een ‘werknemerslounge’.
Vierduizend vierkante meter voor de bemanning?
Dat klopt niet. Niet echt. Zoveel luxe ruimte geef je stewardessen niet. Het ruikt naar een passagierslounge die wacht op het juiste papierwerk. Het formaat was ook raar, te groot voor welke voorgestelde halindeling dan ook, misschien al geherprogrammeerd voordat de blauwdrukken zelfs maar af waren.
Een grote, loze belofte.
Projectoase
Nu een nieuwe vergunning.
Aanvraag ingediend voor een “huurdersafwerking” van 20.000 vierkante meter. Gepland voor 1 maart 20’27. Waarschijnlijk te laat, natuurlijk, de bouw is dat nooit, maar de tijdlijn suggereert aanstaande actie. De huurder is anoniem. Genaamd ‘Project Oasis’.
Grappige naam, nietwaar?
Oasis was de codenaam die American Airlines gebruikte om hun hutten te strippen. Strakkere stoelen, geen schermen, kleine toiletten. Een “en-shittificatie” van het product. Maar dit is geen AA. American kondigde publiekelijk een club van 12.000 vierkante meter in Austin aan. Deze vergunning kost 20,00. En AA is al klaar met het verbergen van die van hen.
De roker
Wie bouwt het?
Het huurcontract verwijst naar de ‘West Infill Premium Lounge’, een slot dat oorspronkelijk gereserveerd was voor een bank. De RFP is nooit gekomen. Het project is nu live. De “huurder” op het papierwerk is John Gutierrez. Hij heeft een Dallas-nummer.
Ik heb de naam uitgevoerd.
Er kwamen twee projecten naar voren: een verbouwing van het bagagekantoor van Southwest Airlines in Austin, en een update van het kantoor aan boord in Dallas Love Field.
John Gutierrez vertegenwoordigt Zuidwest.
Waarom het ertoe doet
Lounges trekken kaarthouders. JetBlue weet dit, vandaar hun loungeblitz. Southwest heeft klanten met een hoog rendement nodig die daadwerkelijk betalen voor zaken als stoelen, wifi en instappen met prioriteit. Ze rollen Starlink uit, ja, maar hardware heeft software nodig en comfort heeft een plek nodig om op te hangen.
Een Chase premium creditcard volgt meestal na de opening van een lounge.
De stukken liggen op één lijn. De Dallas-connectie is het rokende pistool. Southwest overtreedt zijn eigen regels, één betonnen vierkant tegelijk. We krijgen de lounge in Austin, waarschijnlijk eerder dan de voltooiing van de hal in 2030 suggereert, omdat ze niet konden wachten tot het nieuwe gebouw zou verrijzen.
De kaart volgt de club. De kosten volgen op de kaart.
Wat denk je dat er nog meer gaat gebeuren?
