Amerikaanse tarieven en verhitte retoriek hebben niet echt iedereen afgeschrikt. Niet helemaal.
Een nieuw federaal rapport bevestigt dit. Vorig jaar maakten nog zestien miljoen Canadezen de reis.
Dat aantal is eenentwintig procent gedaald ten opzichte van 2023. Vooral omdat mensen niet meer over de grens rijden. Het aantal landaankomsten daalde met dertig procent. Vliegreizen? Slechts elf procent gedaald. De daling was zo scherp dat Canada van de eerste plaats werd geduwd. Mexico nam nummer 1 in met bijna achttien miljoen aankomsten.
Maar wacht.
Kijk eens wie er is gebleven. De regering heeft zojuist nieuwe gegevens vrijgegeven over landovergangen. Het vertelt een specifiek verhaal over veerkracht. Of koppigheid.
Meer Canadezen steken de grens over voor dingen die ze moeten doen. Familie bezoeken. Zakendoen. Het percentage reizen voor gezinnen, individuele zakenreizigers of partners steeg ten opzichte van het totaal.
Wie bleef thuis? Vakantiegangers. Mensen slepen hun reisgroepen naar de overkant. Vrienden die in pakketten reizen. Ze werden dunner.
Waarom?
Omdat vrije tijd optioneel is. Verplichtingen zijn dat niet.
Familie- en zakelijke banden zijn moeilijker te verbreken dan vakantieplannen.
De boycot werkte voor de vrije tijd. Het raakte de rest niet. Niet helemaal. De grens blijft poreus voor mensen met redenen die verder gaan dan ontspanning.
Wie weet of dat volgend jaar ook zo blijft. Tarieven verschuiven. Stemmingen veranderen. Mensen steken over wanneer ze kunnen. Of wanneer het moet.
Het is zelden een zuivere breuk.
