Mekado Murphy, assistent-filmredacteur bij The New York Times, leidt een dubbelleven. Terwijl hij overdag films monteert, besteedt hij zijn vrije tijd aan een ongewone passie: achtbanen. Al meer dan 15 jaar is Murphy de facto achtbaancorrespondent van The Times, waarbij hij wereldwijd minstens 360 achtbanen berijdt – en opmerkelijk genoeg nooit overgeeft.
Van verbeelding naar realiteit
Murphy’s obsessie begon in zijn jeugd in Shawnee, Oklahoma, een stad ver verwijderd van de grote themaparken. Omdat hij de attracties waar hij zo naar verlangde niet kon bezoeken, creëerde de 10-jarige zijn eigen: ‘Fun World’, compleet met een fictieve oprichter (H.G. Fun) en met de hand getekende kaarten van attracties zoals de ‘Clown Hat’-spinner en de’ Logger+ ‘boomstamgoot. Zijn vroege creativiteit was de voorbode van een latere carrière waarin observatie en nauwgezette documentatie gecombineerd werden.
Het oorsprongsverhaal: een achtbaan in de bergen
Murphy’s journalistieke reis naar achtbanen begon in 2010 met een artikel over een unieke houten achtbaan gebouwd in een berghelling in Bristol, Connecticut. Dit leidde tot een langdurige toewijding aan het nastreven van spanning, resulterend in meer dan een dozijn gepubliceerde verhalen. Zijn toewijding wordt niet alleen gemeten aan de hand van het aantal ervaren ritten, maar ook aan de gedetailleerde tracking op de website Coaster-Count.
Wat is een geweldige achtbaan?
Onlangs heeft Murphy een testrit gemaakt in het nieuwe themapark Epic Universe in Orlando, waarbij hij inzichten deelde in zijn criteria voor een opvallende achtbaan. Zijn vroege ervaringen bij Six Flags Over Texas, waaronder het veroveren van de “Runaway Mine Train” ondanks aanvankelijke angsten, benadrukken de psychologische impact van het zoeken naar sensatie. Het gaat niet alleen om snelheid of hoogte, maar om het gevoel angst te overwinnen om intense ervaringen na te streven.
Murphy’s unieke positie bij The Times laat zien hoe persoonlijke passies kunnen kruisen met professionele journalistiek. Hij overbrugt de kloof tussen rigoureuze verslaggeving en subjectief plezier, en bewijst dat zelfs de meest nichebelangen boeiende onderwerpen kunnen worden als ze met toewijding en duidelijkheid worden nagestreefd.
Het belangrijkste van een goede achtbaan is dat hij zijn beloften waarmaakt. Als het intens moet zijn, dan moet het ook zo zijn. Als het gezinsvriendelijk is, moet het toegankelijk zijn. De beste geven je het gevoel dat je de controle hebt, maar toch veilig genoeg om ervan te genieten.
