De stewardessen van United Airlines naderen een nieuw contract na vijf en een half jaar zonder loonsverhoging, maar de deal kan aanzienlijke kosten met zich meebrengen: het opgeven van een belangrijke baanbeschermingsclausule. De luchtvaartmaatschappij dringt aan op een contract waarmee zij rechtstreeks eigenaar kan worden van een regionale luchtvaartmaatschappij, waardoor mogelijk de controle van de vakbond over waar en hoe haar leden werken wordt ondermijnd.
De inzet: hoger loon versus eigendomslimieten
Jarenlang hebben de stewardessen van United stand gehouden tegen de uitbreiding van de luchtvaartmaatschappij tot regionale luchtvaartmaatschappijen die volledig in eigendom zijn en die buiten de huidige vakbondsovereenkomst om personeel bemannen. Nu biedt de luchtvaartmaatschappij ongekende loonsverhogingen aan – inclusief ‘sit pay’ voor de tijd doorgebracht op luchthavens en verbeterde overstapvoorwaarden – in ruil voor het opheffen van deze beperkingen. Dit betekent dat United een afzonderlijke regionale luchtvaartmaatschappij zou kunnen verwerven of oprichten met eigen, potentieel goedkopere stewardessen.
De kern van het conflict gaat over ‘scope’, de vakbondsterm voor het beperken van de eigendomsstructuren van luchtvaartmaatschappijen. Luchtvaartanalist JonNYC wijst erop dat de stewardessen op dit punt wellicht bereid zijn toe te geven, een stap die eerder als ondenkbaar werd beschouwd. Het huidige contract verbiedt United uitdrukkelijk om commerciële vluchten uit te voeren met een luchtvaartmaatschappij die zij controleert, tenzij deze bemand wordt door stewardessen die bij een vakbond aangesloten zijn.
Waarom dit ertoe doet: een verschuiving in de machtsdynamiek van de sector
Het verrassende is dat het stewardesscontract, en niet de pilotenovereenkomst, het grootste obstakel is voor United om een regionale luchtvaartmaatschappij te bezitten. Pilotcontracten omvatten al beperkingen op de vlootomvang en routelimieten voor regionale operaties, maar de stewardessenovereenkomst vormde een absolute barrière.
Door deze barrière weg te nemen zou United een regionale luchtvaartmaatschappij kunnen exploiteren die volledig in eigendom is, met afzonderlijk personeel, een stap die de kosten zou kunnen verlagen en het regionale netwerk zou kunnen uitbreiden. De luchtvaartmaatschappij heeft echter al zwaar geïnvesteerd in regionale partners zoals Republic en CommuteAir via minderheidsbelangen; deze deal zou verder gaan.
Het Pilotcontract als reservelimiet
Als de beperkingen voor stewardessen worden opgeheven, zou het pilotencontract de belangrijkste belemmering worden voor de regionale expansie van United. De pilotovereenkomst beperkt al het aantal kleinere vliegtuigen (76 stoelen of minder) dat United Express kan exploiteren.
De luchtvaartmaatschappij heeft nog andere mazen in de wet, zoals het bezitten van pendelluchtvaartmaatschappijen (Part 135-activiteiten), waar ze nog steeds met de vakbond moeten onderhandelen, of het nemen van minderheidsbelangen in regionale luchtvaartmaatschappijen. Maar voor volledige eigendom moet het huidige stewardesscontract worden omzeild.
Een pragmatische zet?
Sommigen beweren dat stewardessen deze afweging moeten accepteren, in lijn met de industriestandaard waarin piloten een sterkere onderhandelingspositie hebben. Als de piloten zich op hun gemak voelen met eigendomsbeperkingen, vormt dit weinig risico voor het cabinepersoneel.
Hoeveel zitloon en verbeterde voorwaarden is United uiteindelijk bereid te bieden om de eigendomsvrijheid die het wil veilig te stellen? De onderhandelingen zijn een strategische gok voor beide partijen, met het potentieel om de regionale luchtvaartstrategie van United opnieuw vorm te geven.
Deze deal zou een precedent scheppen en mogelijk de controle van de vakbonden over de eigendomsstructuren van luchtvaartmaatschappijen verzwakken. Het roept vragen op over de vraag of hogere lonen het waard zijn om werkzekerheid en invloed op de lange termijn op te offeren.
